DZIAŁ 36

MATERIAŁY WYBUCHOWE; WYROBY PIROTECHNICZNE; ZAPAŁKI; STOPY PIROFORYCZNE; NIEKTÓRE MATERIAŁY ŁATWO PALNE

Uwagi
  1. Niniejszy dział nie obejmuje odrębnych chemicznie zdefiniowanych związków, innych niż wymienione poniżej w uwadze 2 a) lub b).
  2. Wyrażenie „artykuły z materiałów łatwo palnych” objętych pozycją 3606 dotyczy jedynie:

(a)   metaldehydu, heksametylenotetraaminy oraz podobnych substancji pakowanych do postaci (na przykład tabletek, lasek i podobnych postaci) przeznaczonych do stosowania jako paliwo; paliw opartych na alkoholu oraz podobnych gotowych paliw, w postaci stałej lub półstałej;

(b)   paliw płynnych lub upłynnionych, w pojemnikach, w rodzaju stosowanych do napełniania zapalniczek do papierosów lub podobnych, o pojemności nieprzekraczającej 300 cm3;

(c)   pochodni żywicznych, podpałek i tym podobnych.


 


UWAGI OGÓLNE

Niniejszy dział obejmuje proch strzelniczy i gotowe materiały wybuchowe, a mianowicie mieszaniny charakteryzujące się tym, że zawierają tlen niezbędny do ich spalania, i że w trakcie spalania wydzielają duże objętości gazu w wysokiej temperaturze.

Niniejszym działem objęte są również niektóre niezbędne akcesoria, przeznaczone do zapalania tych produktów (spłonki nabojowe lub detonujące, detonatory elektryczne itp.

Do niniejszej pozycji klasyfikuje się również artykuły wykonane z produktów wybuchowych, piroforycznych, niepalnych lub łatwopalnych służące do wytworzenia efektu świetlnego, dźwiękowego, dymu, płomienia lub iskier (np. produkty pirotechniczne, zapałki, żelazo-cer, i niektóre materiały łatwopalne).

Niniejszy dział nie obejmuje odrębnych, chemicznie zdefiniowanych związków (zwykle klasyfikowanych do działu 28. lub 29.), oprócz niektórych paliw, o których mowa w części (II) (A), (II) (B) (1) i (II) (B) (2) Not wyjaśniających do pozycji 3606. Z tego działu wyłączona jest również amunicja objęta działem 93.

 


 


3601-Prochy strzelnicze.

Prochy te są mieszaninami, których spalanie powoduje wydzielanie wielkiej ilości gorących gazów. Gazy te wywołują efekt napędowy.

W przypadku prochu strzelniczego do broni palnej, spalanie odbywa się w zamkniętej przestrzeni o chwilowo stałej objętości i ciśnienie wytworzone w lufie broni nadaje pociskowi dużą prędkość.

W przypadku prochu do rakiet, spalanie wytwarza stałe ciśnienie i wylot gazów przez dyszę daje efekt napędowy.

Prochy strzelnicze, objęte niniejszą pozycją, zawierają składniki palne i składniki podtrzymujące palenie. Mogą zawierać również składniki, których celem jest kontrola stopnia spalania.

Pozycja ta obejmuje:

(1)Proch czarny (proch dymny)

Proch czarny składa się z jednorodnej mieszaniny azotanu potasu lub azotanu sodu, siarki i węgla drzewnego.

Proch ten, którego barwa zmienia się od czarnej do brązowej jest mało higroskopijny i używany jest jako proch myśliwski i proch górniczy. W pierwszym przypadku jest przedstawiany w postaci okrągłych i kalibrowanych ziarenek, w drugim ziarenka mają różne rozmiary lub mogą być pokruszone (proch górniczy stosowany w górnictwie).

(2)Proch strzelniczy do broni palnej (inny niż proch czarny)

(a)Proch bezdymny

Wytwarzany jest na bazie nitrocelulozy (azotanów celulozy), zwykle bawełny strzelniczej lub wybuchowego gatunku nitrocelulozy, połączonej z innymi produktami, a zwłaszcza ze stabilizatorami, takimi jak difenyloamina. Proch ten może być produkowany zarówno z nitrocelulozy i rozpuszczalników, lub z nitrocelulozy, do której dodano azotan baru lub potasu, dichromiany alkaliczne itd., a także rozpuszczalniki, jak też przez asocjację nitroglicerolu (triazotanu gliceryny) z nitrocelulozą (balistyty, kordyty itd.).

Proch bezdymny jest zazwyczaj prezentowany w postaci lasek, rurek, krążków, płatków lub ziaren.

(b)Prochy złożone

W prochach złożonych substancjami, które dodaje się celem poprawienia charakterystyki spalania produktów podstawowych (nitrocelulozy, nitroglicerolu), mogą być nitroguanidyna, heksogen (1,3,5-trinitro-1,3,5-triazyna) lub oktogen (1,3,5,7-tetranitro-1,3,5,7-tetrazokan).

Do otrzymywania prochu strzelniczego mogą być również stosowane spoiwa polimeryczne, asocjowane z tymi samymi składnikami (ale niezawierające w ogóle nitrocelulozy).

(3)Prochy napędowe do rakiet

(a)Prochy rakietowe jednorodne

Składają się one głównie z nitrocelulozy i azotanów organicznych z dodatkiem innych produktów (stabilizatorów, katalizatorów balistycznych itd.). Prezentowane są one w postaci ładunków, zwykle cylindrycznych, umieszczanych w komorze spalania.

(b)Złożone prochy rakietowe

Są to produkty składające się z substancji podtrzymującej spalanie (nadchloranu amonu, azotanu amonu itd.) i czynnika redukującego (zwykle kauczuku syntetycznego) i ewentualnie dodatkowego metalicznego czynnika redukującego (glinu itd.).

Pozycja ta nie obejmuje:

(a)Odrębnych, chemicznie zdefiniowanych związków (zwykle dział 28 lub 29).

(b)Gotowych materiałów wybuchowych objętych pozycją 3602.

(c)Nitrocelulozy (azotanów celulozy), np. bawełny strzelniczej (pozycja 3912).

 


 


3602-Gotowe materiały wybuchowe, inne niż prochy strzelnicze.

Niniejsza pozycja obejmuje mieszaniny substancji chemicznych, których spalanie wywołuje bardziej gwałtowną reakcję niż tę wywoływaną przez prochy strzelnicze. W wyniku spalania wydziela się nadzwyczajnie duża ilość gazu w wysokiej temperaturze, wytwarzającego w bardzo krótkim czasie niezwykle wysokie ciśnienie. Do tych produktów dodaje się często flegmatyzatory, celem zredukowania ich wrażliwości na wstrząsy lub tarcie.

Pozycja ta obejmuje:

(1)Materiały wybuchowe składające się z mieszanin na bazie azotanów glicerolu (nitroglicerolu) i glikolu etylenowego (nitroglikolu). Produkty te noszą wspólną nazwę dynamitu i często zawierają inne substancje, takie jak nitroceluloza (bawełna strzelnicza), azotan amonu, torf, mączka drzewna, chlorek sodu lub granulowane aluminium.

(2)Materiały wybuchowe składające się z mieszanin na bazie innych azotanów organicznych lub związków nitrowych, takich jak zestawy na bazie TNT (2,4,6-trinitroluenu), heksogenu, oktogenu, tetrylu (N-metylo-N,2,4,6-tetranitroaniliny), pentrytu (tetraazotanu pentaerytrytolu, PETN) lub TATB (1,3,5-triamino-2,4,6-trójnitrobenzenu).

Do mieszanin na bazie TNT zalicza się heksolity (TNT + heksogen) i pentolity (TNT + PETN), flegmatyzowane zarówno woskiem jak i spoiwem polimerycznym.

(3)Materiały wybuchowe składające się z mieszanin na bazie azotanu amonu, sensybilizowane innymi produktami niż azotan glicerolu lub glikolu; wraz z dynamitem, o którym mowa powyżej w punkcie (1), są one szeroko stosowane w kopalniach, kamieniołomach i na placach budowy.

Do grupy tej należą:

(a)Ammonale, amatole i olej napędowy z azotanu amonu (ANFO);

(b)Specjalnie formowane ładunki nitrowanych materiałów wybuchowych;

(c)Zawiesinowe materiały wybuchowe składające się z mieszaniny azotanów metali alkalicznych i wody, sensybilizowane aminoazotanem lub drobno sproszkowanym glinem;

(d)„Emulsyjne” materiały wybuchowe składające się z wodnego roztworu azotanów alkalicznych, emulgowanych olejem mineralnym.

(4)Materiały wybuchowe składające się z mieszanin na bazie chloranów lub nadchloranów, na przykład szedyty stosowane w kopalniach i kamieniołomach.

(5)             Kompozycje inicjujące lub zapłonowe, które są bardziej czułe w stanie suchym na wstrząsy i tarcia niż materiały wybuchowe, wymienione w poprzednich czterech grupach. Są one mieszaninami opartymi głównie na azydku ołowiu lub trinitrorezorcynianie (lub styfnianinie) ołowiu i tetrazenie. Te materiały wybuchowe są stosowane zwykle do przygotowywania zapalników uderzeniowych, ciernych lub płomieniowych, do ładunków miotających lub detonatorów do materiałów wybuchowych.

Wszystkie te materiały wybuchowe mogą być prezentowane jako proszki, granulki, pasty, zawiesiny, emulsje lub żele o różnym stopniu wysuszenia, zarówno w postaci masy jak też ładunków lub nabojów.

Niniejsza pozycja nie obejmuje odrębnych, chemicznie zdefiniowanych związków, nawet wtedy gdy mogą być one materiałami wybuchowymi. Produkty te obejmuje zwykle dział 28 lub 29, np. azotany nieorganiczne (pozycja 2834), piorunian rtęci (pozycja 2852), trinitrotoluen (pozycja 2904) i trinitrofenol (pozycja 2908).

 


 


3603-Lonty prochowe; lonty detonujące; spłonki nabojowe lub detonujące; zapalniki, detonatory elektryczne.

Produkty te, które nazywa się zwykle akcesoriami wybuchowymi, są niezbędne do zapalenia prochu i materiałów wybuchowych.

Pozycja ta obejmuje:

(A)Lonty prochowe.

Lonty prochowe (lonty wolne lub lonty Bickforda) przeznaczone są do przenoszenia płomienia w stronę zwykłego zapalnika lub detonatora. Składają się zwykle z cienkiej otoczki z materiału włókienniczego, smołowanej lub impregnowanej gumą bądź tworzywem sztucznym, w której znajduje się liniowo rozłożony ładunek prochu czarnego.

(B)Lonty detonujące.

Lonty detonujące służą do przenoszenia jednej lub więcej detonacji i zwykle zawierają rdzeń z PETN lub pentrytu (tetraazotan pentaerytrytu) lub innego materiału wybuchowego w wodoodpornej osłonie z materiału włókienniczego, lub tworzywa sztucznego (lonty elastyczne). PETN wybucha w tempie około 6,5 km (4 mil) na sekundę. Lonty detonujące będą inicjować większość komercyjnych materiałów wybuchowych kruszących (dynamit, żelatyna wybuchowa, żele uwrażliwione itp.), ale same nie będą inicjować mniej wrażliwych środków wybuchowych, takich jak ANFO (azotan amonu olej opałowy). Są one najczęściej stosowane w kopalniach i kamieniołomach i na placach budów.

 

 (C)Spłonki nabojowe:

(1)Spłonki nabojowe (spłonki) składają się z małego pojemnika, zwykle metalowego, zawierającego zazwyczaj mieszaninę na bazie trinitrorezorcynianiu ołowiu (styfnianinu) z dodatkiem tetrazenu oraz różnych czynników utleniających i redukujących; ładunki tych mieszanin wybuchowych ważą zazwyczaj między 10 i 200 mg. Spłonki te przeznaczone są do zamocowania w podstawach ładunków i służą do zapalania prochu miotającego. Spłonki nabojowe wykonane są w małych rozmiarach do pistoletów i większych rozmiarach do karabinów i muszkietów.

 

(2)Spłonki cierne lub zapłonniki składają się zwykle z dwóch współśrodkowych rurek wykonanych z metalu lub kartonu, zawierających dwa różne ładunki. Ładunek wybuchowy umieszczony w rurce wewnętrznej zapala się przez wyrwanie ząbkowanego drucika, w następstwie ulega zapaleniu ładunek prochu znajdujący się pomiędzy rurkami, przenosząc zapłon. Podobnie jak spłonki, o których mowa wyżej w punkcie (1), zapłonniki służą do zapalenia prochów miotających.

(D)Spłonki detonujące (z wyłączeniem detonatorów elektrycznych i elektronicznych)

Spłonki detonujące (detonatory) składają się z małego ładunku materiału wybuchowego inicjującego oraz ładunku np. PETN lub pentrytu, heksogenu lub tetrylu, umieszczonego w rurce wykonanej z metalu lub tworzywa sztucznego pod kapsułką ochronną. Służą one do zapalania gotowego materiału wybuchowego innego niż prochy miotające, a zapalane są zwykle z prowadzącego do nich płomienia z lontu prochowego.

 

(E)Zapalniki.

(1)Zapalniki elektryczne składające się z głowicy zapalnika elektrycznego i małego ładunku prochu zapalającego, zwykle prochu czarnego. Elektryczna głowica zapalnika składa się z dwóch izolowanych przewodników, do których na ich końcach przylutowano przewodzący żarnik, tworząc elektryczny mostek oporowy; żarnik jest osadzony w kulce zapalnika. Służy on do zapalenia ładunku prochowego lub do zainicjowania wstępnej eksplozji.

 

(2)Zapalniki chemiczne, takie jak te składające się z walca zawierającego szklaną ampułkę z produktem chemicznym (np. kwasem siarkowym), oddzieloną metalową membraną od ładunku z chloranu potasu. Po rozbiciu ampułki kwas niszczy membranę (która działa jako opóźniacz) i reaguje z chloranem potasu, w wyniku reakcji wydziela się duża ilość energii cieplnej, wystarczająca do zapalenia ładunku prochowego lub lontu prochowego..

(F)Detonatory elektryczne (włączając detonatory elektroniczne):

(1)Detonatory elektryczne składają się z opisanej powyżej w punkcie (E) (1) głowicy zapalnika elektrycznego, umieszczonej w rurce z metalu (lub, co jest również możliwe, z tworzywa sztucznego), małego ładunku materiału wybuchowego inicjującego (50 do 500 mg kompozycji zwykle na bazie azydku ołowiu) i nieco większego ładunku innego materiału wybuchowego (np. PETN lub pentrytu, heksogenu lub tetrylu).

Grupa ta obejmuje również pewne detonatory elektryczne, tzw. spłonki elektryczne. Są one często zminiaturyzowane i głowica zapalnika może być zastąpiona przez wprowadzenie do podstawowej kompozycji dodatków czyniących ją przewodzącą, co umożliwia jej odpalenie przez indukcję.

 

(2)Detonatory elektroniczne, w przeciwieństwie do konwencjonalnych detonatorów elektrycznych opisanych w punkcie (F) (1) powyżej, detonatory elektroniczne zawierają regulatory czasowe na układach scalonych (IC) realizujące funkcję opóźnienia.

 

Niniejsza pozycja nie obejmuje:

(a)Zapalników parafinowanych w taśmach lub rulonach do lamp górniczych, ani kapiszonów do pistoletów zabawek (pozycja 3604).

(b)Wyrobów pozbawionych ładunku wybuchowego lub zapalającego (zapalniki, rurki, urządzenia elektryczne itp.), które w zależności od swoich cech charakterystycznych objęte są odpowiednią pozycją.

(c)Zapalników pocisków i łusek nabojów, ze spłonkami lub bez (pozycja 9306).

 


 


3604-Ognie sztuczne, petardy sygnalizacyjne, rakiety do sygnalizacji podczas mgły lub deszczu oraz pozostałe artykuły pirotechniczne.

3604 10-Ognie sztuczne

3604 90-Pozostałe

Niniejsza pozycja obejmuje artykuły pirotechniczne, służące do wytworzenia efektów świetlnych, akustycznych, gazowych i dymnych lub zapalających, do których należą.

(1)Artykuły pirotechniczne do zabaw:

(a)Ognie sztuczne (bomby, lonty, petardy, rozpyIacze, świece, pochodnie iluminacyjne, zapałki i ognie bengalskie itd.), które mają zapewnić zabawę wywołując efekty akustyczne, świetlne i dymne podczas ich spalania; odpalenie powoduje proszek zapalający, taki jak proch czarny, scalony z towarem i zapalany za pomocą zapalnika elektrycznego lub spłonki.

(b)Zabawki pirotechniczne, takie jak kapiszony do pistoletów (przygotowane w taśmach, arkuszach, rolkach lub okrągłych pierścieniach z tworzywa sztucznego), świece magiczne i zimne ognie bożonarodzeniowe (ang. Christmas Crackers). Spalanie tych zabawek pirotechnicznych powoduje tylko ograniczone efekty.

(2)Urządzenia techniczne.

(a)Urządzenia do sygnalizacji dźwiękowej lub świetlnej, takie jak rakiety do wzywania pomocy, używane na morzu, ładunki do żarówek błyskowych stanowiących wyposażenie samolotów, rakiety oświetlające, rakiety do sygnalizacji podczas mgły, pochodnie kolejowe, rakiety do wzywania pomocy indywidualnego wyposażenia, oświetlenie do uzyskiwania efektów kinowych lub telewizyjnych itp., urządzenia oświetlające, urządzenia naprowadzające, pirotechniczne makiety pozorujące obiekty wojskowe i urządzenia do wytwarzania dymu (w miarę możliwości barwnego). Ich wspólną cechą jest zdolność do wytworzenia względnie długotrwałego efektu świetlnego, dźwiękowego lub dymnego.

(b)Urządzenia stosowane w rolnictwie i przemyśle, takie jak. rakiety przeciwgradowe, ładunki przeciwgradowe, urządzenia do produkcji dymu dla rolnictwa, grzmoto-błyski do odstraszania zwierząt i urządzenia do wytwarzania dymu do testowania rurociągów pod względem występowania przecieków.

Pozycja obejmuje również inne urządzenia pirotechniczne nie wyspecyfikowane w poprzednich grupach (np. rakiety z linami ratowniczymi, kordy detonujące osłonięte ołowiem przeznaczone do przecinania, a nie do przenoszenia detonacji).

Niniejsza pozycja nie obejmuje:

(a)Fotograficznych materiałów do wytwarzania światła błyskowego (pozycja 3707).

(b)Artykułów dających efekty świetlne dzięki zjawisku chemiluminescencji (pozycja 3824).

(c)Ślepych nabojów, zawierających ładunek wybuchowy, do narzędzi do nitowania lub uruchamiania zapłonu samoczynnego silników tłokowych wewnętrznego spalania (pozycja 9306).

 


 


3605-Zapałki, inne niż artykuły pirotechniczne objęte pozycją 3604.

Niniejsza pozycja obejmuje zapałki wytwarzające płomień przy potarciu o szorstką powierzchnię (czasami specjalnie przygotowaną do tego celu). Zapałki składają się zwykle z trzonka drewnianego, tekturowego, z przędzy włókienniczej impregnowanej woskiem, stearyną, parafiną itp. (zapałki woskowe lub vesty (marka zapałek szwedzkich)) i główki wykonanej z różnych palnych produktów chemicznych.

Niniejsza pozycja nie obejmuje zapałek bengalskich i innych wyrobów pirotechnicznych, zapalających się przez potarcie i o wyglądzie zapałek (pozycja 3604).

 


 


3606-Stopy żelazocer i pozostałe stopy piroforyczne, we wszystkich postaciach; artykuły z materiałów łatwo palnych wymienione w uwadze 2 do niniejszego działu.

3606 10-Paliwa płynne lub upłynnione, w pojemnikach, w rodzaju stosowanych do napełniania zapalniczek do papierosów lub podobnych, o pojemności nieprzekraczającej 300 cm3

3606 90-Pozostałe

(I) STOPY ŻELAZOCER I POZOSTAŁE STOPY PIROFORYCZNE WE WSZELKICH POSTACIACH

Stopy piroforyczne to takie stopy, które potarte o chropowate powierzchnie wytwarzają iskry wystarczające do zapalenia gazu, benzyny, hubki lub innych materiałów palnych. Są na ogół kombinacjami ceru i innych metali; najbardziej rozpowszechnionym z nich jest żelazocer.

Stopy te objęte są niniejszą pozycją bez względu na to, czy występują w postaci masy czy pręcików do zapalniczek mechanicznych (kamienie do zapalniczek), nawet pakowane w małe pojemniki do sprzedaży detalicznej.

(II) ARTKUŁY Z MATERIAŁÓW ŁATWOPALNYCH

Grupa ta obejmuje wyłącznie:

(A)Paliwa płynne lub upłynnione (np. benzynę, ciekły butan) w pojemnikach (ampułkach, butelkach, puszkach itp.), w rodzaju stosowanych do napełnienia lub uzupełniania zapalniczek do papierosów lub podobnych, o pojemności nieprzekraczającej 300 cm3.

Niniejsza pozycja nie obejmuje wymiennych wkładów lub innych zbiorników (napełnionych lub pustych), które stanowią część zapalniczek do papierosów lub podobnych (pozycja 9613).

(B)Paliwa stałe wymienione poniżej:

(1)Metaldehyd (metapaliwo) i heksametylenoczteroaminę (heksaminę) w postaci tabletek, pałeczek lub podobnych, stosowanych jako paliwo. Nie obejmuje ona tych produktów w innych postaciach (np. proszku lub kryształów), które objęte są odpowiednio pozycją 2912 lub 2933.

(2)Podobne substancje chemiczne (nawet chemicznie zdefiniowane) w postaci tabletek, pałeczek lub podobnych do zastosowania jako paliwa.

(C)Paliwa stałe lub półstałe wymienione poniżej:

Paliwa na bazie alkoholu, zawierające takie produkty, jak mydło, substancje żelatynowe, pochodne celulozy (paliwa te są często sprzedawane pod nazwą „zestalonego alkoholu”), oraz inne gotowe paliwa w stanie stałym lub półstałym.

Przykładem stałego paliwa gotowego jest pałeczka ze sproszkowanego węgla drzewnego zawierająca bardzo małe ilości azotanu sodu, wspomagającego spalanie i karboksymetylocelulozy, służącej jako spoiwo, przeznaczonych do powolnego spalania w hermetycznie zamkniętym pojemniku do noszenia w ubraniu jako źródło ciepła.

Jednakże pozycja niniejsza nie obejmuje ogrzewaczy jednorazowego użytku do rąk lub stóp, które wytwarzają ciepło w wyniku reakcji egzotermicznej w rezultacie, której nie powstaje światło lub płomień (np. utlenianie proszku żelazowego w obecności katalizatora utleniania) (pozycja 3824).

(D)Pochodnie żywiczne, podpałki i wyroby podobne.

Do tej grupy należą:

(i)Pochodnie żywiczne, które dostarczają światła przez stosunkowo długi czas, składające się z materiałów palnych nasyconych żywicą, asfaltem, smołą itp. i zwykle zamocowane na trzonkach lub w uchwytach lub osłonięte papierem, teksyliami lub innym materiałem.

(ii)Podpałki płonące gwałtownie i krótko tak, że zapalają paliwo (np. drewno, węgiel, koks, paliwo olejowe). Artykuły te mogą składać się np. z żywic mocznikowo-formaldehydowych z dodatkiem nafty i wody lub z papieru nasyconego np. olejem mineralnym lub parafinowym woskiem.

Jednakże opis ten nie obejmuje paliw, takich jak brykiety ze scalonych trocin (pozycja 4401).

__________