2817-Tlenek cynku; nadtlenek cynku.

(A) TLENEK CYNKU

Tlenek cynku (biel cynkowa) (ZnO) jest otrzymywany przez spalanie par cynku z tlenem z powietrza. Pary cynku są otrzymywane przez odparowanie metalicznego cynku (proces pośredni lub francuski) lub poprzez redukcję surowego utlenionego cynku, takiego jak rudy cynku (prażona blenda cynkowa, kalamin pozycja 2608) węglem (proces bezpośredni lub amerykański). W tych procesach tlenek jest gromadzony w stacji filtrów workowych lub komorach tworzących osady coraz to bardziej czystych tlenków.

W procesie mokrym, cynk jest ługowany z surowców zawierających cynk, a następnie wytrącany jako wodorotlenek lub węglan cynku. Osad jest filtrowany, przemywany, suszony i kalcynowany do ZnO. Tlenek cynku jest drobnym, białym proszkiem, który zmienia kolor na żółty po ogrzaniu. Ma właściwości amfoteryczne, jest rozpuszczalny w kwasach i zasadach.

Tlenek cynku jest głównie używany w farbach przemysłowych. Jest on również wykorzystywany w przemyśle gumowym, ceramice, wytwarzaniu szkła, elektronice i produktach farmaceutycznych. Tlenek cynku jest także prekursorem szerokiego asortymentu soli nieorganicznych lub organicznych wykorzystywanych w produkcji tworzyw sztucznych.

Cynkany objęte pozycją 2841 odpowiadają temu tlenkowi amfoterycznemu.

(B) NADTLENEK CYNKU

Nadtlenek cynku (ZnO2). Biały proszek, nierozpuszczalny w wodzie. Stosowany w medycynie albo w stanie czystym, albo z zanieczyszczeniami w postaci tlenku cynku; wykorzystywany jest również do produkcji kosmetyków.

Niniejsza pozycja nie obejmuje:

(a)Naturalnego tlenku cynku lub cynkitu (pozycja 2608).

(b)Produktów odpadowych hutnictwa cynku zwanych zinc scurf (łuskami cynkowymi), kożuchem żużlowym, twardym cynkiem, które również składają się z zanieczyszczonych tlenków (pozycja 2620).

(c)Wodorotlenku cynku (Zn(OH)2) lub bieli żelatynowej albo wodoronadtlenku (pozycja 2825).

(d)Zanieczyszczonego tlenku cynku, zwanego cynkiem szarym (pozycja 3206).