2807-Kwas siarkowy; oleum.

(A) KWAS SIARKOWY (VI)

Kwas siarkowy (H2SO4) otrzymuje się głównie przez przepuszczanie tlenu i ditlenku siarki nad katalizatorem (platyną, tlenkiem żelaza, pentatlenkiem wanadu itp.) Od zanieczyszczeń (związków azotu, związków arsenowych lub selenożelazowych, siarczanu ołowiu) uwalnia się go, działając siarkowodorem lub siarczkiem amonu.

Jest silnym środkiem powodującym korozję. Występuje jako gęsta, oleista ciecz, bezbarwna (jeśli nie zawiera zanieczyszczeń) lub żółta albo brązowa (w innych przypadkach). Przy kontakcie z wodą gwałtownie reaguje, niszczy skórę i większość substancji pochodzenia organicznego, zwęglając je.

Handlowy kwas siarkowy zawiera pomiędzy 77 % a 100 % H2SO4. Dostarcza się go w szklanych gąsiorach, stalowych beczkach, cysternach samochodowych lub kolejowych lub drogą morską tankowcami.

Kwas ten jest wykorzystywany w wielu dziedzinach przemysłu: w szczególności do produkcji nawozów sztucznych, materiałów wybuchowych i pigmentów nieorganicznych, a także m.in. w przemyśle naftowym i w przemyśle stalowym.

(B) OLEUM

Oleum (dymiący kwas siarkowy) to kwas siarkowy zawierający nadmiar (do 80%) tritlenku siarki. Występuje jako ciecz lub ciało stałe, o bardzo nasyconej barwie brązowej. Bardzo gwałtownie reaguje z woda, niszczy skórę i ubranie, wydziela niebezpieczne dymy (w szczególności wolny tritlenek siarki). Oleum dostarcza się w szkle, porowatej ceramice lub w pojemnikach z blachy stalowej.

Oleum jest w znacznym stopniu stosowane w reakcjach sulfonowania w chemii organicznej (produkcja kwasu naftalenosulfonowego, hydroksyantrachinonu, tioindyga, pochodnych alizarynowych itp.).

Niniejsza pozycja nie obejmuje:

(a)Kwasu chlorosulfonowego („chlorohydryny siarkowej”) i kwasu amidosulfonowego (odpowiednio pozycje 2806 i 2808).

(b)Tritlenku siarki, siarkowodoru, kwasów nadsiarkowych, kwasu amidosulfonowego i nieorganicznych kwasów tionowych (kwasów wielotionowych) (pozycja 2811).

(c)Chlorków tionylu lub sulfurylu (pozycja 2812).