2830-Siarczki; polisiarczki, nawet niezdefiniowane chemicznie.

2830 10-Siarczki sodu

2830 90-Pozostałe

Z uwzględnieniem wyłączeń podanych we wprowadzeniu do niniejszego poddziału. niniejsza pozycja obejmuje siarczki metali (sole siarkowodoru (H2S) objętego pozycją 2811). Stara nazwa „wodorosiarczki” jest czasami używana do określenia siarczków kwaśnych. Niniejsza pozycja nie obejmuje siarczków niemetali (pozycja 2813).

(1)Siarczki sodu.

(a)Siarczek sodu (Na2S). Otrzymywany przez redukcję siarczanu sodu za pomocą węgla. Albo bezwodny, w postaci białawej masy lub płytek (siarczek stężony lub stopiony), rozpuszczalny w wodzie, przechodzący w siarczany w kontakcie z powietrzem, albo w stanie uwodnionym (9 cząsteczkami H2O) bezbarwne lub zielonkawe kryształy, w zależności od stopnia czystości. Łagodny środek redukujący stosowany do otrzymywania związków organicznych. W procesie flotacji ułatwia on absorpcję oleju na powierzchni rudy na skutek jej nasiarczania. Stosowany także jako środek do usuwania włosów (w garbarstwie i preparatach toaletowych) oraz jako środek pasożytobójczy.

(b)Kwaśny siarczek sodu (wodorosiarczek) (NaHS). Otrzymywany przez działanie siarkowodoru na obojętny siarczek. Bezbarwne kryształy rozpuszczalne w wodzie. Stosowany jako depilator w garbarstwie, w farbiarstwie, jako substancja absorbująca miedź przy oczyszczaniu niklu, jako reduktor w syntezie organicznej itp.

(2)Siarczek cynku (ZnS). Syntetyczny siarczek cynku otrzymuje się w postaci uwodnionej przez strącanie siarczkiem sodu z roztworu cynkanu alkalicznego. Biała pasta lub proszek, często zawierająca tlenek cynku lub inne zanieczyszczenia. Jest stosowany jako pigment w przemyśle gumowym zarówno w stanie czystym jak i zmieszany z magnezją. Współstrącany z siarczanem baru daje litopon (pozycja 3206). Aktywowany srebrem, miedzią itp. daje luminofor objęty pozycją 3206. Należy jednak zauważyć, że niniejsza pozycja obejmuje wyłącznie siarczek cynku niezmieszany z innymi substancjami i nieaktywowany.

Niniejsza pozycja nie obejmuje blendy cynkowej (naturalnego siarczku cynku) (pozycja 2608) i wurcytu (także naturalnego siarczku cynku) (pozycja 2530).

(3)Siarczek kadmu (CdS). Syntetyczny siarczek kadmu otrzymywany jest z roztworu soli kadmu (np. siarczanu) przez strącanie roztworem siarkowodoru lub siarczkiem alkalicznym. Żółty pigment (żółcień kadmowa) stosowany w malarstwie artystycznym i do produkcji szkieł przeciwoślepieniowych; współstrącony z siarczanem baru, daje barwniki jaskrawożółte stosowane w malarstwie lub w ceramice (pozycja 3206).

Niniejsza pozycja nie obejmuje naturalnego siarczku kadmu (grenokitu) (pozycja 2530).

(4)Kwaśny siarczek amonu (wodorosiarczek amonu) (NH4.HS). Krystaliczne płatki lub igły, bardzo lotne. Stosowany w fotografice i w syntezie organicznej.

(5)Siarczek wapnia (CaS). Otrzymywany przez kalcynację mieszaniny siarczanu wapnia i węgla. Szarawa lub żółtawa masa, czasami świecąca, prawie nierozpuszczalna w wodzie. Często zawiera siarczan lub inne zanieczyszczenia. Sam lub po obróbce tlenkiem arsenu (III) lub wapnem, stosowany do depilowania skór. Stosowany także jako depilator w preparatach toaletowych, w medycynie jako środek bakteriobójczy, w hutnictwie i do produkcji farb luminescencyjnych.

(6)Siarczki żelaza. Najważniejszym syntetycznym siarczkiem żelaza jest siarczek żelaza (II) (FeS), otrzymywany przez stopienie mieszaniny siarki z opiłkami żelaza. Czarniawe płytki, pałeczki lub kawałki o metalicznym połysku. Stosowany do produkcji siarkowodoru i w ceramice.

Niniejsza pozycja nie obejmuje naturalnych siarczków żelaza - patrz pozycja 2502 (piryty niewypalone) lub pozycja 7103 lub 7105 (markasyt). Naturalne podwójne siarczki żelaza i arsenu (arsenopiryt) lub żelaza i miedzi (bornit, chalkopiryt) objęte są odpowiednio pozycjami 2530 i 2603.

(7)Siarczek strontu (SrS). Szarawy produkt, żółknący pod wpływem powietrza. Stosowany w kosmetykach, jako depilator w garbarstwie i do produkcji farb luminescencyjnych.

(8)Siarczki cyny. Syntetyczny siarczek cyny (disiarczek cyny) (SnS2) otrzymywany jest przez ogrzewanie mieszaniny siarki i chlorku amonu z tlenkiem lub amalgamatem cyny. Złotożółte płatki lub proszek nierozpuszczalny w wodzie, sublimujący pod wpływem ogrzewania. Stosowany do brązowienia drewna, gipsu itp.

(9)Siarczki antymonu.

(a)Syntetyczny trisiarczek diantymonu (Sb2S3). Działając kwasem na naturalny siarczek rozpuszczony w wodorotlenku sodu otrzymuje się czerwony lub pomarańczowy proszek (trisiarczek strącony). Stosowany jako pigment w przemyśle gumowym, zarówno czysty jak i zmieszany z pentasiarczkiem lub innymi produktami (czerwień antymonowa, karmazyn antymonu). Stopiony naturalny siarczek daje trisiarczek czarny, używany w pirotechnice, do produkcji masy zapałczanej, zapalników lub kapsułek wybuchowych (wraz z chloranem (V) potasu); w fotografice jako proszek wytwarzający błysk (z chromianem (VI) potasu) itp. Obrobiony na gorąco węglanem sodu daje „mineralny kermes”, zawierający głównie trisiarczek antymonu i piroantymonian sodu stosowany w medycynie (pozycja 3824).

(b)Pentasiarczek diantymonu (złoty siarczek antymonu) (Sb2S5). Otrzymuje się zakwaszając roztwór siarczku antymonu sodu (sól Schlippe’go). Pomarańczowy proszek, rozkładający się nawet po pewnym czasie w ciemności. Stosowany do produkcji zapalników, do wulkanizacji lub barwienia kauczuku, w lekach dla ludzi (środek wykrztuśny) lub w weterynarii.

Niniejsza pozycja nie obejmuje naturalnego siarczku antymonu (antymonitu) oraz tlenosiarczku (kermezytu) (pozycja 2617).

(10)Siarczek baru (BaS). Otrzymywany przez redukcję węglem naturalnego siarczanu (baryty, pozycja 2511). Biały proszek lub kawałki, gdy jest czysty, a szarawy lub żółtawy, gdy jest zanieczyszczony. Toksyczny. Podobne zastosowania do zastosowań siarczku strontu.

(11)        Pozostałe siarczki. Obejmują one:

(a)Siarczki potasu (obojętne lub kwaśne). Kwaśny siarczek potasu jest stosowany do otrzymywania merkaptanów.

(b)Siarczki miedzi stosowane do produkcji elektrod i farb odpornych na działanie wody morskiej; niniejsza pozycja nie obejmuje naturalnych siarczków miedzi (kowelitu, chalkozytu) (pozycja 2603).

(c)Siarczek ołowiu, stosowany w ceramice; naturalny siarczek ołowiu (galena) jest wyłączony (pozycja 2607).

Naturalny siarczek rtęci (cynober, naturalny cynober) i syntetyczne siarczki rtęci są wyłączone i objęte odpowiednio pozycjami 2617 i 2852.

(12)Polisulfidy (wielosiarczki), które także są objęte niniejszą pozycją, stanowią mieszaniny siarczków tego samego metalu.

(a)Polisulfid sodu, otrzymuje się ogrzewając siarkę z węglanem sodu lub obojętnym siarczkiem sodu. Zawiera przede wszystkim disiarczek sodu (Na2S2), trisiarczek sodu i tetrasiarczek sodu i zanieczyszczenia (siarczan (VI), siarczan (IV) itp.). Występuje w postaci zielonkawych płytek, rozpuszczalnych, utleniających się w powietrzu i bardzo higroskopijnych; dostarczany w szczelnie zamkniętych naczyniach. Stosowany zwłaszcza jako środek redukujący w syntezie organicznej (produkcja barwników siarkowych), do flotacji, do produkcji polisulfidów etylenu, syntetycznego siarczku rtęci, kąpieli siarkowych i środków do leczenia świerzbu.

(b)Polisulfid potasu (wątroba siarczana) jest stosowany do tych samych celów co polisulfid sodu, a przede wszystkim do sporządzania kąpieli siarkowych.

Niniejsza pozycja nie obejmuje również następujących siarczków naturalnych:

(a)Siarczku niklu (millerytu) (pozycja 2530).

(b)Siarczku molibdenu (molibdenitu) (pozycja 2613).

(c)Siarczku wanadu (patronitu) (pozycja 2615).

(d)Siarczku bizmutu (bizmutynu) (pozycja 2617).