2825-Hydrazyna i hydroksyloamina i ich sole nieorganiczne; pozostałe zasady nieorganiczne; tlenki, wodorotlenki i nadtlenki pozostałych metali.

2825 10-Hydrazyna i hydroksyloamina i ich sole nieorganiczne

2825 20-Tlenek i wodorotlenek litu

2825 30-Tlenki i wodorotlenki wanadu

2825 40-Tlenki i wodorotlenki niklu

2825 50-Tlenki i wodorotlenki miedzi

2825 60-Tlenki germanu i ditlenek cyrkonu

2825 70-Tlenki i wodorotlenki molibdenu

2825 80-Tlenki antymonu

2825 90-Pozostałe

Pozycja niniejsza obejmuje:

(A)Hydrazynę i hydroksyloaminę oraz ich sole nieorganiczne.

(B)Tlenki, wodorotlenki i nadtlenki metali z niniejszego działu niewłączone do poprzednich pozycji.

Najważniejszymi z tych produktów są:

(1)Hydrazyna i jej sole nieorganiczne.

Hydrazyna (NH2.NH2), substancja zasadowa otrzymywana w wyniku utleniania amoniaku chloranem (I) sodu (podchlorynem sodu). Występuje także w postaci wodzianu (NH2.NH2.H2O). Bezbarwna ciecz, dymiąca w powietrzu i wywołująca łzawienia. Ma silne własności redukujące wykorzystywane do produkcji materiałów wybuchowo-zapalających lub w syntezie chemicznej.

Nieorganiczne sole hydrazyny otrzymywane w reakcji z kwasami nieorganicznymi również objęte są niniejszą pozycją. Najważniejszą z nich jest siarczan hydrazyny, występujący w postaci bezbarwnych kryształków słabo rozpuszczalnych w zimnej wodzie i rozkładających się gwałtownie pod wpływem ogrzewania; stosowany jest jako odczynnik analityczny i w metalurgii (oddzielanie polonu od telluru).

Niniejsza pozycja nie obejmuje organicznych pochodnych hydrazyny (pozycja 2928).

(2)Hydroksyloamina i jej sole nieorganiczne.

Hydroksyloamina (NH2OH), która jest substancją zasadową, otrzymuje się przez hydrolizę nitrometanu; występuje w postaci bezbarwnych kryształków rozpływających się pod wpływem wilgoci z powietrza, bardzo dobrze rozpuszczalnych w wodzie, topniejących w temperaturze 33°C i rozkładających się gwałtownie w temperaturze 130°C.

Nieorganiczne sole hydroksyloaminy, otrzymane w reakcji z kwasami nieorganicznymi, objęte są również niniejszą pozycją. Najważniejszymi z nich są: chlorek, siarczany i azotan hydroksyamonu, występujące jako białe lub bezbarwne kryształy, rozpuszczalne w wodzie. Stosuje się je jako środek redukujący w syntezach organicznych, jako antyutleniacze kwasów tłuszczowych, do bielenia, barwienia lub drukowania tekstyliów, jako odczynniki itp.

Niniejsza pozycja nie obejmuje organicznych pochodnych hydroksyloaminy (pozycja 2928).

(3)Tlenek i wodorotlenek litu. Tlenek (Li2O) i jego wodorotlenek (LiOH) otrzymywane z azotanu litu są białymi proszkami, rozpuszczalnymi w wodzie i stosowanymi w fotografice oraz do produkcji soli litu.

(4)Tlenki i wodorotlenki wanadu. Najważniejszym tlenkiem wanadu jest pentatlenek diwanadu (bezwodnik wanadowy) (V2O5), otrzymywany z naturalnych wanadanów, wanadynitu (pozycja 2615) i karnotytu (pozycja 2612). Tlenek ten jest bezpostaciowy lub krystaliczny; występuje w bryłkach albo jako proszek o barwie od żółtej do brunatnoczerwonej; czerwienieje pod wpływem ogrzewania i jest prawie nierozpuszczalny w wodzie. Stosowany do produkcji soli wanadowych, niektórych atramentów i jako katalizator (produkcja kwasu siarkowego, bezwodnika ftalowego i syntetycznegoetanolu).

Istnieje kilka tworzących kwasy wodorotlenków wanadowych, od których pochodzą różne wanadany objęte pozycją 2841.

(5)Tlenki i wodorotlenki niklu.

(a)Tlenek niklu (II) (tlenek niklawy) (NiO) otrzymywany jest w wyniku całkowitej kalcynacji azotanu lub węglanu. Jest to zielonkawoszary proszek, którego odcień i gęstość zależy od sposobu otrzymywania. Stosowany w przemyśle emalierskim i szklarskim jako barwnik i w syntezie organicznej jako katalizator. Jest tlenkiem zasadowym.

(b)Tlenek niklu (III) (tlenek niklowy, półtoratlenek niklu) (Ni2O3). Czarny proszek stosowany jako barwnik w przemyśle emalierskim i do produkcji płyt do akumulatorów zasadowych.

(c)Wodorotlenek niklu (II) (wodorotlenek niklawy) (Ni(OH)2). Miałki proszek barwy zielonej, stosowany do platerowania elektrolitycznego, jako element składowy płyt do akumulatorów zasadowych i do wytwarzania katalizatorów niklowych.

Niniejsza pozycja nie obejmuje:

(a)Naturalnego tlenku niklu (III) (bunsenitu) (pozycja 2530).

(b)Zanieczyszczonych tlenków niklu, np. spieków tlenku niklu, tlenku niklu w postaci granulek („zielony tlenek niklu”) (pozycja 7501).

(6)Tlenki i wodorotlenki miedzi.

(a)Tlenek miedzi (I) (tlenek miedziawy, czerwony tlenek miedzi) (Cu2O). Otrzymywany z octanu lub siarczanu miedzi, jest czerwonym krystalicznym proszkiem nierozpuszczalnym w wodzie. Stosowany do barwienia szkła na czerwono (szkła sygnalizacyjnego), do produkcji farb przeciwporostowych, syntetycznych kamieni szlachetnych (sztuczne szmaragdy) oraz jako środek grzybobójczy w rolnictwie.

(b)Tlenek miedzi (II) (tlenek miedziowy, czarny tlenek miedzi) (CuO). Otrzymywany z azotanu lub węglanu miedzi lub przez utlenienie metalu. Czarny proszek lub ziarna o połysku kasztanowym, nierozpuszczalny w wodzie. Stosowany jako pigment do emalii, szkła (szkła zielone) lub w ceramice, a także do produkcji farb. Stosowany także do depolaryzacji ogniw elektrycznych oraz jako utleniacz lub katalizator w chemii organicznej.

(c)Wodorotlenki miedzi. Najbardziej pospolitym jest wodorotlenek miedzi (II) (Cu(OH)2). Niebieskie ciało stałe, które stosowane oddzielnie lub w mieszaninie, tworzy barwnik (błękit pruski); służy do produkcji pigmentów (np. błękitu Peligota, trwałego w sztucznym świetle), i amoniakalnego roztworu znanego jako „odczynnik Schweitzera”, rozpuszczalnika w miedziowo-amoniakalnym procesie otrzymywania włókien sztucznych.

Niniejsza pozycja nie obejmuje naturalnego tlenku miedzi (I) (kuprytu) i naturalnego tlenku miedzi (II) (tenorytu) (pozycja 2603).

(7)Tlenki germanu. Najważniejszym jest ditlenek germanu (GeO2), otrzymywany w hutnictwie metalu z naturalnego germanosiarczku (germanitu) (pozycja 2617) lub w wyniku elektrolizy chlorku. Jest to biały proszek, słabo rozpuszczalny w wodzie. Stosowany do produkcji germanu metalicznego (do tranzystorów itp.), w medycynie i do produkcji specjalnych szkieł.

(8)Tlenki i wodorotlenki molibdenu. Najważniejszym jest tritlenek molibdenu (MoO3) otrzymywany z naturalnego siarczku, molibdenitu (pozycja 2613). Jest to biała substancja krystaliczna, żółknąca podczas ogrzewania, praktycznie nierozpuszczalna w wodzie. Stosowana jako katalizator w syntezie organicznej (produkcja bezwodnika ftalowego).

Istnieją też niebieskie tlenki, które w stanie niezmieszanym lub w mieszaninie (w takiej postaci objęte są działem 32.) stosowane są w malarstwie artystycznym jako błękit molibdenowy i indygo mineralne.

Do wodorotlenków zalicza się kwas molibdenowy (VI) (H2MoO4), który jest białym lub żółtawym proszkiem słabo rozpuszczalnym w wodzie, stosowanym w ceramice (glazury) lub jako katalizator. Molibdeniany (VI) objęte pozycją 2841 pochodzą od tych wodorotlenków.

Niniejsza pozycja nie obejmuje naturalnego tlenku molibdenu (ochry molibdenowej, molibdytu) (pozycja 2530).

(9)Tlenki antymonu.

(a)Tritlenek (bezwodnik) antymonu (III) (Sb2O3). Otrzymywany przez utlenianie metalu lub z naturalnego siarczku (antymonitu). Biały proszek lub kryształy w kształcie igieł, praktycznie nierozpuszczalny w wodzie. Określenie „biel antymonowa” dotyczy zarówno czystego tlenku antymonu (III), objętego niniejszą pozycją i mieszaniny tego tlenku z tlenkiem cynku, objętej działem 32. Tritlenek diantymonu służy do produkcji farb, jako środek matujący do emalii (emaliowanie żelaza), w garncarstwie (glazury), do produkcji szkieł o małym współczynniku rozszerzalności (szkła do lamp), do produkcji syntetycznych kamieni szlachetnych lub półszlachetnych (syntetycznych rubinów, topazów, granatów). Jego pochodnymi są antymoniany (III) objęte pozycją 2841.

(b)Pentatlenek lub bezwodnik antymonu (V) (Sb2O5). Otrzymywany jest przez utlenianie metalu lub kalcynację azotanu. Żółty proszek, stosowany jako środek matujący do emalii. Otrzymuje się z niego antymoniany (V) objęte pozycją 2841.

(c)Tetratlenek diantymonu (Sb2O4). Biały proszek otrzymywany przez podgrzewanie pentatlenku.

Niniejsza pozycja nie obejmuje rud, tj. naturalnego tritlenku antymonu (senarmontytu i walantynitu) oraz naturalnego tetratlenku (cerwantytu) (pozycja 2617).

(10)Tlenek i wodorotlenek berylu.

(a)Tlenek berylu (BeO). Otrzymywany z azotanu lub siarczanu berylu. Biały proszek nierozpuszczalny w wodzie; może również występować w postaci krystalicznej. Stosowany do produkcji soli berylu i syntetycznych kamieni półszlachetnych i szlachetnych oraz jako katalizator.

(b)Wodorotlenek berylu (Be(OH)2). Biały proszek przypominający pod względem wyglądu tlenek glinu.

(11)Tlenek, wodorotlenek i nadtlenek wapnia. Niniejsza pozycja obejmuje wyłącznie tlenek (CaO) i wodorotlenek (Ca(OH)2) w stanie czystym (tzn. niezawierające praktycznie gliny, tlenku żelaza ani tlenku manganu itp.), a więc w takim, jaki otrzymuje się przez kalcynację strąconego węglanu wapnia.

Niniejsza pozycja obejmuje również wapno stopione, otrzymane przez stapianie zwykłego wapna niegaszonego w piecu elektrycznym. Produkt ten odznacza się dużą czystością (około 98% tlenku wapnia), ma strukturę krystaliczną i najczęściej jest bezbarwny. Stosowany jest do wyłożeń ogniotrwałych pieców, do produkcji tygli i do zwiększenia wytrzymałości betonu na zużycie, z którym miesza się jego drobne cząsteczki.

Nadtlenek wapnia (CaO2) jest proszkiem białym lub żółtawym, uwodnionym (zwykle zawiera 8 cząsteczek H2O), słabo rozpuszczalnym w wodzie. Stosowany jako środek bakteriobójczy i detergent; jest stosowany w medycynie, służy do produkcji kosmetyków.

Niniejsza pozycja nie obejmuje wapna palonego (tlenku wapnia) i wapna gaszonego (wodorotlenku wapnia) (pozycja 2522).

(12)Wodorotlenki manganu.

(a)Wodorotlenek manganu (II) (wodorotlenek manganawy) (Mn(OH)2). Białawy proszek, nierozpuszczalny w wodzie.

(b)Wodorotlenek manganu (III) (wodorotlenek manganowy) (Mn(OH)3). Pochodna tlenku manganu (Mn2O3). Brązowy proszek stosowany do produkcji farb (brąz manganowy) i linolanu manganowego.

(c)Wodorotlenek manganu o charakterze soli. Pochodna tlenku manganu o charakterze soli Mn3O4.

Niniejsza pozycja nie obejmuje naturalnego uwodnionego tlenku manganu (naturalnego wodorotlenku manganu) (manganitu), który jest rudą objętą pozycją 2602, oraz bezwodnych tlenków manganu (pozycja 2820).

(13)Ditlenek cyrkonu (ZrO2), którego nie należy mylić z cyrkonem (pozycja 2615 lub 7103), czyli naturalnym, krystalicznym krzemianem cyrkonu.

Syntetyczny tlenek otrzymuje się, ze wspomnianej powyżej rudy lub z soli cyrkonu. Jest to ogniotrwały, białawy proszek, którego temperatura topnienia wynosi około 2600°C. Stosowany jest do otrzymywania produktów ogniotrwałych i odpornych na działanie środków chemicznych, jako pigment i ceramiczny środek matujący (biel cyrkonowa), a także jako materiał ścierny, składnik szkła i katalizator.

Naturalny tlenek cyrkonu lub baddeleit, jest rudą objętą pozycją 2615.

(14)Tlenek i wodorotlenek kadmu.

(a)Tlenek kadmu (CdO). Brązowo-żółty proszek, jaśniejszy lub ciemniejszy w zależności od temperatury kalcynacji, w której się go otrzymuje z węglanu lub wodorotlenku. Stosowany jest w ceramice i jako katalizator.

(b)Wodorotlenek kadmu (Cd(OH)2). Biały proszek.

(15)Tlenki i wodorotlenki cyny.

(a)Tlenek cyny (II) (tlenek cynawy, tlenek brązowy) (SnO). Nierozpuszczalny w wodzie. Występuje, w zależności od metody otrzymywania, w postaci szarych lub czarnych kryształów lub proszku brunatno-oliwkowego o odcieniach niebieskawych, czerwonawych lub zielonkawych.

Tlenek ten jest amfoteryczny i daje cyniny objęte pozycją 2841. Stosowany jest w syntezie organicznej jako reduktor lub katalizator.

(b)Tlenek cyny (IV) (tlenek cynowy, bezwodnik cyny, ditlenek) (SnO2), jest białym (biel cynowa) lub szarym proszkiem, także nierozpuszczalnym w wodzie. Tlenek biały jest stosowany w ceramice lub w przemyśle szklarskim jako środek matujący, podczas gdy proszek szary służy do polerowania metali, luster itp. oraz do otrzymywania związków ulegających zeszkleniu. Tlenek ten czasami występuje w postaci “proszku do polerowania”, lecz termin ten także określa jego mieszaninę z tlenkiem ołowiu (II) objętą pozycją 3824.

Tlenek cyny (IV) jest tlenkiem amfoterycznym i tworzy cyniany objęte pozycją 2841.

(c)Kwas cynowy lub wodorotlenek cyny (IV) (Sn(OH)4). Otrzymywany przez działanie wodorotlenkiem alkalicznym na sól cyny. Biały proszek, który przekształca się w kwas metacynowy.

(d)Kwas metacynowy. Otrzymywany jest z kwasu cynowego i występuje w postaci proszku nierozpuszczalnego w wodzie. Stosowany jest jako barwnik matujący w ceramice i jako materiał ścierny w przemyśle szklarskim.

Z tych wodorotlenków wywodzą się cyniany objęte pozycją 2841.

Niniejsza pozycja nie obejmuje:

(a)Naturalnego tlenku cyny (kasyterytu), rudy objętej pozycją 2609.

(b)Popiołów cyny, mieszaniny tlenków cyny i cyny powstającej podczas topienia tego metalu (pozycja 2620).

(16)Tlenki i wodorotlenki wolframu. Najważniejszym jest tlenek wolframu (bezwodnik wolframu, tritlenek wolframu (WO3), otrzymywany w hutnictwie tego metalu przez obróbkę naturalnych wolframianów (wolframitu lub szelitu) (pozycja 2611). Występuje w postaci krystalicznego, żółtocytrynowego proszku, który staje się pomarańczowy pod wpływem ogrzewania i jest nierozpuszczalny w wodzie. Służy do produkcji wolframu, z którego wytwarza się żarniki żarówek elektrycznych oraz do farb ceramicznych.

Istnieje kilka wodorotlenków wolframu, w tym kwas wolframowy (H2WO4) (wodzian żółty), z których wywodzą się obojętne wolframiany objęte pozycją 2841.

Niniejsza pozycja nie obejmuje naturalnego tlenku wolframu (ochry wolframowej, wolframitu) (pozycja 2530).

(17)Tlenki i wodorotlenki bizmutu.

(a)Tritlenek dibizmutu (Bi2O3). Otrzymywany jest z azotanu lub węglanu bizmutu. Bladożółty proszek, nierozpuszczalny w wodzie, pod wpływem ogrzewania zmieniający barwę na czerwoną. Stosowany jest w przemyśle szklarskim i ceramicznym.

(b)Pentatlenek dibizmutu (tlenek czerwony) (Bi2O5). Proszek o barwie czerwonobrązowawej.

(c)Wodorotlenek bizmutu (III) (wodorotlenek bizmutawy) (Bi(OH)3.

Naturalna ochra bizmutowa, która głównie składa się z tritlenków jest wyłączona (pozycja 2617).

Pozycja ta nie obejmuje tlenków rtęci (pozycja 2852).

__________