5810-Hafty w sztukach, paskach lub motywach (+).
5810 10-Hafty bez widocznego podłoża
-Pozostałe hafty:
5810 91- -Z bawełny
5810 92- -Z włókien chemicznych
5810 99- -Z pozostałych materiałów włókienniczych
Hafty otrzymuje się przez wprowadzanie nitek hafciarskich na uprzednio przygotowany podkład z tiulu, siatki, aksamitu, wstążki, dzianiny, koronki lub tkaniny, lub filcu, lub włókniny, w celu wykonania na tym podkładzie motywu dekoracyjnego. Nici hafciarskie zazwyczaj są nićmi włókienniczymi, ale pozycja obejmuje również nici z innych materiałów (na przykład metalowe, szklane lub z rafii). Podkład zazwyczaj tworzy część lub całość haftu, ale w pewnych przypadkach jest usuwany (np. chemicznie lub przez wycinanie) po nałożeniu haftu i pozostawiony jest tylko sam wzór. Niektórych haftów nie wykonuje się nićmi hafciarskimi, ale tasiemkami lub plecionkami.
W ten właśnie sposób hafty wykonywane na istniejącym podkładzie różnią się od koronek, a tych nie należy z kolei mylić z haftami, z których usunięto podłoże po zakończeniu haftowania. Nie należy również mylić haftów z tkaninami z naniesionymi na nie wzorami wykonanymi splotem wyszywanym (broché) podczas procesu tkania (plumetis lub inne sploty wyszywane). Cechy, dzięki którym odróżnić można hafty od innych tego rodzaju wyrobów podane zostaną później, w Notach wyjaśniających.
Hafty mogą być wykonane ręcznie lub maszynowo. Hafty wykonane ręcznie wyróżniają się małymi rozmiarami. Hafty wykonane maszynowo, inne niż ręcznie, posiadają często znaczne długości.
Hafty tutaj klasyfikowane w zasadzie zaliczyć można do trzech poniższych grup:
Są haftami, z których usunięto podłoże (np. w procesie chemicznym, przez wycięcie). W takim przypadku wyroby składają się jedynie z wyhaftowanych wzorów.
Ponieważ nie posiadają one żadnego podłoża, niektóre rodzaje haftów maszynowych można pomylić z koronkami objętymi pozycją 5804, jednakże można je odróżnić po uwzględnieniu następujących czynników:
(A)Podczas gdy koronka wykonywana jest z pojedynczej ciągłej nitki lub przez przeplatanie dwóch lub więcej ciągłych nitek, spełniających te same funkcje, na ogół mające takie same brzegi, hafty maszynowe tego rodzaju składają się z dwóch nitek o dwóch różnych funkcjach; jedna z nich to nitka hafciarska, druga to nitka czółenkowa leżąca na spodniej stronie tkaniny, przy czym ta ostatnia zazwyczaj jest cieńsza niż pierwsza. Lewa i prawa strona haftów wyraźnie różnią się, bo na prawej stronie widać pewien wzór, natomiast lewa strona jest gładka.
(B)Na obrzeżach wyciętych haftów często widać wystające z podłoża końcówki nitek, których całkowicie nie usunięto.
Są to hafty, w których nić hafciarska zazwyczaj nie przykrywa całej tkaniny podłoża, ale na powierzchni lub wokół ich obrzeży widoczna jest w postaci wzorów. Stosuje się różne ściegi, takie jak prosty, łańcuszkowy, wsteczny lub blokujący, zygzakowaty, point de poste, ziarnisty, pętelkowy, guzikowy. Regułą jest, że wzór widoczny jest jedynie po prawej stronie materiału. Wiele odmian haftów ma małe otworki lub ażur, wykonane przez wycięcie, wywiercenie w materiale podkładu za pomocą specjalnego przyrządu (stiletto) lub przez wyciągnięcie niektórych nitek wątku lub osnowy (lub obydwu) z materiału podkładu i wykończeniu lub obrębieniu później materiału ściegami hafciarskimi. Dodaje to haftom lekkości lub nawet może być główną przyczyną ich atrakcyjności; przykładami są hafty angielskie i hafty z wyciąganą nitką.
Materiały, które uzyskano tylko w wyniku procesu wyciągania nitek (mereżkowanie) są wyłączone z niniejszej pozycji.
W niektórych rodzajach haftów wymagany wzór najpierw obrysowuje się lub wypełnia grubą nitką, co nadaje wzorom na haftach wrażenia głębszego reliefu.
Niektóre odmiany haftów maszynowych, a w szczególności hafty wykonane ściegiem satynowym oraz niektóre haftowane muśliny, wydają się być bardzo podobne do muślinów broché i innych tkanin broché (np. plumetis) klasyfikowanych do działów od 50. do 55. Można je jednak odróżnić, uwzględniwszy podane niżej cechy charakteryzujące sposób ich wytwarzania. W tkaninach typu broché, z uwagi na to, że wzory zbudowane są z nitek broché wprowadzonych podczas procesu tkania, każdy punkt w rzędzie danego wzoru znajduje się zawsze dokładnie pomiędzy tymi samymi nitkami wątku lub dokładnie pomiędzy tymi samymi nitkami osnowy tkaniny podkładu; w przypadku tkanin haftowanych jest na odwrót, materiał podłoża jest tkany zanim wzór zostanie nałożony na jego powierzchnię. W celu wprowadzenia tego wzoru tkaninę rozciąga się na maszynie hafciarskiej i dlatego nie można na tyle idealnie dostosować naciągu i położenia tkaniny w stosunku do układu igieł w maszynie, by wprowadzić wszystkie odpowiadające elementy haftu dokładnie pomiędzy te same nitki wątku lub osnowy tkaniny podłoża. Ponadto, igły często przekłuwają nitki tkaniny podkładu, co nie zdarza się w tkaninach broché.
Cechy charakterystyczne, pozwalające odróżnić tkaniny broché od haftów, można dostrzec na postrzępionych brzegach wzoru.
Składają się z podkładu z materiału włókienniczego lub filcu, które są wyszywane ściegiem hafciarskim lub szwalniczym:
(A)Paciorki, cekiny lub podobne dodatki ozdobne; dodatki te na ogół wykonane są ze szkła, żelatyny, metalu lub drewna i naszywa się na podkład z materiału w taki sposób, że tworzą one jakiś zwarty lub rozproszony wzór.
(B)Motywy zdobnicze z materiałów tekstylnych lub innych. Zazwyczaj motywy są z materiału włókienniczego (włacznie z koronką), o strukturze odmiennej od materiału podkładu, przycięte do różnych kształtów i naszyte na materiał podkładu; w pewnych przypadkach materiał podkładu usuwany jest z miejsc przykrytych przez nałożony motyw.
(C)Plecionki, przędza szenilowa lub pozostała pasmanteria itp., w postaci wzoru na materiale podłoża.
Wszystkie opisane hafty objęte są tą pozycją, jeżeli występują w następującej postaci:
(1)W sztukach lub taśmach o różnych szerokościach. Te sztuki lub taśmy mogą mieć serię identycznych wzorów, nawet później rozdzielane na poszczególne gotowe artykuły (np. tasiemki na haftowane etykiety do oznaczania odzieży lub kawałki z haftami rozmieszczonymi w regularnych odstępach, przeznaczone do przecięcia i wykonania karczków).
(2)W postaci motywów, tzn. oddzielnych haftowanych kawałków naszywanych, na przykład na bieliznę lub artykuły odzieżowe lub obiciowe, wyhaftowany wzór lub aplikację i które przeznaczone są wyłącznie do tego celu. Mogą być przycięte do dowolnego kształtu, następnie przyklejane lub połączone w dowolny inny sposób. Zalicza się do nich odznaki, emblematy, „błyskotki”, inicjały, numery, gwiazdki, insygnia narodowe lub sportowe itp.
Pozycja nie obejmuje:
(a)Haftów na materiałach niewłókienniczych (na przykład skórze wyprawionej, wyrobie wikliniarskim, tworzywach sztucznych, tekturze).
(b)Robótek ręcznych dekoracyjnych (pozycja 5805).
(c)Zestawów składających się z tkaniny i przędzy, przeznaczonych do wyrobu haftowanych obrusów lub serwet, lub podobnych artykułów (pozycja 6308).
(d)Haftów (innych niż motywy) wykonanych w sposób podany w części (II) Uwag ogólnych Not wyjaśniających do sekcji XI, nawet w postaci gotowych wyrobów. Również nie uwzględnia się takich kompletnych wyrobów hafciarskich, które wykonane są od razu w ich kształcie ostatecznym, bez potrzeby ich dalszego przetwarzania. Ten szeroki asortyment artykułów klasyfikowany jest jako wyroby gotowe (dział 61, 62, 63 lub 65) i obejmuje, na przykład chusteczki, karczki, mankiety, kołnierzyki, staniki, suknie, serwetki na stół i na tace, narzutki, obrusy i zasłony.
(e)Haftów bez widocznego podłoża wykonanych nitką z włókna szklanego (pozycja 7019).
°°°
Podpozycja ta nie obejmuje haftów angielskich.