8102-Molibden i artykuły z molibdenu, włączając odpady i złom.

8102 10-Proszki

-Pozostałe:

8102 94- -Molibden nieobrobiony plastycznie, włączając sztaby i pręty otrzymane przez zwykłe spiekanie

8102 95- -Sztaby i pręty, inne niż te otrzymane przez zwykłe spiekanie, kształtowniki, blachy grube, cienkie, taśma i folia

8102 96- -Drut

8102 97- -Odpady i złom

8102 99- -Pozostałe

Molibden otrzymuje się głównie z rud molibdenitu (siarczek molibdenu) i wulfenitu (molibdanian ołowiu), które wzbogaca się w procesie flotacji, przetwarza na tlenek, a następnie redukuje do czystego metalu.

Metal jest otrzymywany albo w stanie zbitym, nadającym się do walcowania, ciągnienia itp., albo w postaci proszku, który można spiekać podobnie jak wolfram (zobacz Noty wyjaśniające do pozycji 8101).

Molibden w postaci zbitej jest z wyglądu podobny do ołowiu, lecz jest niezwykle twardy i topi się w wysokiej temperaturze. Jest kowalny i odporny na korozję w normalnej temperaturze.

Molibden jest używany (jako metal lub żelazostop objęty działem 72.) do wyrobu stali stopowych. Molibden jest także używany do wyrobu wsporników podtrzymujących żarniki żarówek elektrycznych, siatek lamp elektronowych, elementów grzejnych do pieców elektrycznych, prostowników i styków elektrycznych. Jest on także stosowany w stomatologii oraz jako zamiennik platyny w jubilerstwie, ponieważ nie matowieje.

Powszechnie używane stopy molibdenu nie zawierają dominującej ilości tego metalu i w efekcie są wyłączone z niniejszej pozycji, zgodnie z uwagą 5 do sekcji XV.

Ponieważ metalurgia molibdenu jest podobna do metalurgii wolframu, druga część Not wyjaśniających do pozycji 8101 (dotycząca handlowych postaci metalu oraz klasyfikacji węglika) ma zastosowanie do niniejszej pozycji, z uwzględnieniem istniejących różnic.